Zamknij ten komunikat

Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.

Doradztwo Filmoteka Fotostory Moja Wieś O tym się mówi Postawy Przegląd prasy Powrót do Strony Głównej Biblioteka Poczta Kontakt Forum Atlas Inicjatyw Metoda e-VITA Szukaj
Dostęp, wiedza, zasoby, wykorzystanie, metoda e-VITA
Serwis dla osób prowadzących działalność gospodarczą
Serwis dla wiejskich organizacji społecznych
Serwis dla przyjaciół zwierząt
Dziedzictwo
Kultura, krajobraz, architektura...

Data utworzenia: 2009-08-25

Astma oskrzelowa u dzieci

 

Astma, zwana również dychawicą oskrzelową, jest jedną z głównych przewlekłych chorób u dzieci. Choruje na nią prawie co 10 dziecko. Często występuje rodzinnie.

W ostatnich latach na całym świecie wzrosła częstość zachorowań, co wiąże się w znacznym stopniu z większym zanieczyszczeniem środowiska, dymem papierosowym, nadmierną ekspozycją na alergeny wewnątrzdomowe, częstymi infekcjami oraz poprawą standardów życia. Choroba występuje rzadziej u dzieci z rodzin o niskim statusie społeczno-ekonomicznym i z rodzin wielodzietnych. Częściej stwierdzamy ją w dużych aglomeracjach miejskich, niż w małych miastach i na wsi.

OBJAWY I PRZYCZNY

W astmie u dzieci główną rolę odgrywa alergia i wywołany przez nią stan zapalny oskrzeli. Czynniki uczulające mogą być różne: kurz domowy, roztocza, pyłki roślin, dym tytoniowy, różne składniki pokarmowe, środki chemiczne i wiele innych. Wcześniej, często u dziecka występuje atopowe zapalenie skóry i nieżyt alergiczny nosa. Stany zapalne śluzówki oskrzeli powstające pod wpływem działania alergenu prowadzą do nadmiernego wydzielania gęstego, ciągnącego się śluzu i zwężenia światła oskrzeli. Nadreaktywne oskrzela pod wpływem różnych, często banalnych bodźców (alergen, zimne lub zanieczyszczone powietrze, stres) reagują skurczem mięśni gładkich oskrzeli, co powoduje wystąpienie napadu duszności. Pojawia się kaszel i utrudnione oddychanie z przedłużonym, świszczącym wydechem (u zdrowych wydech trwa krócej niż wdech). Przy ciężkim napadzie dziecko porusza skrzydełkami nosa i uruchamia pomocnicze mięśnie oddechowe (zapadanie się dołka szyjnego, wciąganie przepony). Napad ustępuje pod wpływem leczenia, niekiedy samoistnie, nie można przewidzieć, kiedy wystąpią następne.

ROZPOZNANIE ASTMY

Obecnie astmę u dzieci często udaje się rozpoznać wcześniej, jeszcze przed pojawieniem się duszności. Jeśli dziecko ma częste infekcje dróg oddechowych, które ciągną się długo i po każdej utrzymuje się kaszel, głównie w nocy i nad ranem, czasem przez kilka tygodni, to może być pierwszy sygnał rozwijającej się astmy. Przy takich objawach należy skontaktować się z lekarzem, który zleci odpowiednie badania, takie jak ocena pikflometrem szybkości z jaką powietrze wydostaje się z płuc (PEF), czy bardziej złożone badanie spirometryczne. Wykonuje się również testy wykrywające alergeny i wiele innych.

Rozpoznanie astmy u niemowląt często sprawia trudności.

Typowe objawy to duszność z pojawieniem się świszczącego oddechu, cichy, krótki płacz, trudności w karmieniu. Podobne objawy mogą występować przy innych schorzeniach, np. w wirusowym zapaleniu oskrzelików, czy niektórych wadach rozwojowych. U niemowląt nie ma jeszcze możliwości wykonania większości badań. Przy braku pewności czasem trzeba się zdecydować na próbne leczenie astmy - a wystąpienie poprawy potwierdzi rozpoznanie.

Szczególną postać choroby stanowi stan astmatyczny. Jest to najcięższa postać przebiegu klinicznego astmy, w której nie uzyskuje się poprawy mimo konwencjonalnego leczenia. W takiej sytuacji konieczne jest szybkie umieszczenie pacjenta w szpitalu.

Występująca we wczesnym dzieciństwie astma w ponad połowie przypadków ustępuje po skończeniu 3, czasem 6 lat, niekiedy w wieku szkolnym. Tylko u części pacjentów napady duszności utrzymują się w wieku dorosłym.

LECZENIE ASTMY

Leczenie astmy jest długotrwałe. Każde dziecko z tym rozpoznaniem powinno być pod stałą opieką lekarza pediatry, pulmonologa lub alergologa. Podstawowym objawem astmy jest przewlekły stan zapalny oskrzeli i lekarz najczęściej zleca glikokortykosteroidy w postaci wziewnej. Dawki leku i czas podawania zależą od zaawansowania choroby. Nie należy przedwcześnie przerywać leczenia, mimo pozornego zdrowia. Napad duszności przerywa się podając wziewnie leki rozkurczające oskrzela, działające szybko i krótko. Rodzice chorego dziecka dostają od lekarza receptę i dokładne instrukcje, kiedy, i jak podawać leki. Zaleca się, o ile jest to możliwe, unikanie kontaktów z alergenem. W niektórych przypadkach, u starszych dzieci stosuje się odczulanie w przychodniach alergologicznych. 

Bardzo ważne jest systematyczne, konsekwentne prowadzenie leczenia. Dzieci nie mają wtedy napadów duszności, mogą prowadzić normalny tryb życia, łącznie z uprawianiem sportów. Nie obawiajmy się przewlekłego stosowania kortykosteroidów. Podawane drogą wziewną prawie nie wchłaniają się do organizmu, w związku z tym nie wywołują objawów ubocznych.

 

Dr Irena Dziewońska

 

 

wersja do druku


Witryna tworzona i redagowana jest przez zespół Fundacji Wspomagania Wsi