Zamknij ten komunikat

Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.

Doradztwo Filmoteka Fotostory Moja Wieś O tym się mówi Postawy Przegląd prasy Powrót do Strony Głównej Biblioteka Poczta Kontakt Forum Atlas Inicjatyw Metoda e-VITA Szukaj
Dostęp, wiedza, zasoby, wykorzystanie, metoda e-VITA
Serwis dla osób prowadzących działalność gospodarczą
Serwis dla wiejskich organizacji społecznych
Serwis dla przyjaciół zwierząt
Dziedzictwo
Kultura, krajobraz, architektura...

Data utworzenia: 2009-10-07
Data modyfikacji: 2013-08-20

Cukrzyca u dzieci i młodzieży

       

Czym jest cukrzyca?

Cukrzyca jest najczęściej występującą, przewlekłą chorobą u dzieci. Gen predysponujący do cukrzycy można odziedziczyć, stąd często rodzinne występowanie. W ostatnim dziesięcioleciu bardzo wzrosła liczba zachorowań. Cukrzyca jest chorobą cywilizacyjną, sprzyja jej chemizacja otoczenia i żywności (produkty barwione, konserwowane, polepszacze smakowe). Istotę choroby stanowią zaburzenia przemiany węglowodanów, białek i tłuszczów. Rozróżniamy dwa typy choroby.

 

CUKRZYCA TYPU 1 - INSULINOZALEŻNA

Cukrzyca typu 1, nazywana również cukrzycą insulinozależną, występuje w 90% u dzieci i młodzieży. Pod wpływem czynników autoimmunologicznych lub toksycznych dochodzi do stopniowego niszczenia komórek beta, które znajdują się w wyspach trzustki i wytwarzają insulinę. Początek choroby ma bardzo typowe objawy. Występuje wzmożone pragnienie i uczucie głodu oraz wielomocz z częstym oddawaniem moczu. Niedobór insuliny prowadzi do wzrostu poziomu cukru we krwi i ciężkich zaburzeń metabolicznych. Szybko dochodzi do chudnięcia, osłabienia, a w późniejszym okresie, jeśli cukrzyca nie była wcześniej rozpoznana i leczona, pojawiają się głębokie oddechy, zapach acetonu z ust i śpiączka ketonowa. Ta ostatnia, nie leczona, może prowadzić do śmierci. W podstawowych badaniach dodatkowych, które należy wykonać przy podejrzeniu cukrzycy, stwierdza się obecność cukru i ciał ketonowych w moczu oraz podwyższony poziom glukozy we krwi. Dalsze badania specjalistyczne oraz zaprogramowanie leczenia trzeba przeprowadzić w szpitalu, najlepiej w specjalistycznym oddziale diabetologii dziecięcej.

Leczenie cukrzycy (według zaleceń Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego) ma na celu uzyskanie i utrzymanie prawidłowego rozwoju fizycznego i psychicznego dziecka. Ważne jest włączenie w proces leczenia całej rodziny i wspólne omawianie sposobu postępowania. Należy zachęcać nieletnich pacjentów do samodzielności i odpowiedzialności za swoje leczenie.

Podstawowym lekiem jest insulina, którą podaje się za pomocą wielokrotnych wstrzyknięć podskórnych lub osobistej pompy insulinowej. Dobowe zapotrzebowanie na insulinę jest zmienne, stąd konieczność częstego oznaczania we krwi poziomu glukozy. Do tego celu służy glukometr i stopniowo, w miarę dorastania, dzieci uczą się samodzielnego ustalania dawki insuliny, w zależności od poziomu cukru oraz posiłku, stresu, wysiłku lub choroby.

Równie ważnym elementem w leczeniu cukrzycy jest prawidłowe żywienie. Podstawowe zasady zdrowego żywienia dzieci chorych na cukrzycę są praktycznie takie same, jak ich rówieśników bez cukrzycy.  

Następnym elementem jest edukacja terapeutyczna, która obejmuje zarówno pacjenta, jak i najbliższą rodzinę. Prowadzona jest systematycznie w oddziale diabetologii i poradniach diabetologicznych dla dzieci i młodzieży co najmniej do 18 roku życia. Odgrywa bardzo dużą rolę w prawidłowym prowadzeniu cukrzycy i unikaniu powikłań.

 

CUKRZYCA TYPU 2 – INSULINOOPORNA

Cukrzyca typu 2, zwana także cukrzycą insulinooporną,  występuje głównie u osób dorosłych. Zachorowaniu sprzyja otyłość i niezdrowy tryb życia, pewną rolę odgrywa również obciążenie genetyczne.

Leczenie to przede wszystkim zmiana trybu życia, przestrzeganie zdrowej diety oraz stosowanie leków, u dorosłych najczęściej w tabletkach, niekiedy jednak konieczne jest wstrzykiwanie insuliny.

W ostatnich latach ta postać choroby pojawia się coraz częściej również u dzieci i młodzieży. Sprzyja temu nieprawidłowe żywienie (dużo słodyczy i tłuszczu) oraz brak ruchu, co doprowadza do nadwagi i otyłości. W cukrzycy typu 2 mogą występować poważne powikłania, między innymi uszkodzenia siatkówki i utrata wzroku, niewydolność nerek oraz miażdżyca ze wszystkimi jej następstwami. Często występuje nadciśnienie tętnicze. Leczenie jest wielokierunkowe i długotrwałe, pacjent wymaga specjalistycznej opieki.

Zapobieganie to przede wszystkim prawidłowe żywienie i dużo ruchu, nie można dopuszczać do nadwagi i otyłości.

 

HIPOGLIKEMIA - NIEDOCUKRZENIE

Hipoglikemianiedocukrzenie - może wystąpić przy przedawkowaniu insuliny, a także gdy pacjent po wstrzyknięciu leku nie spożył posiłku, przy nadmiernym wysiłku fizycznym lub w przebiegu choroby. Stosowana normalnie dawka insuliny może okazać się w tych przypadkach za duża. Objawy niskiego poziomu cukru we krwi to poty, niepokój i dreszcze, a w cięższych przypadkach utrata przytomności. Należy szybko podać doustnie coś słodkiego (kostkę cukru, cukierek, słodki napój) i objawy ustępują.

Osobie nieprzytomnej nie wolno nic podawać doustnie, trzeba podać dożylnie glukozę, należy więc wezwać pogotowie lub umieścić pacjenta w szpitalu.  

Dr Irena Dziewońska

wersja do druku


Witryna tworzona i redagowana jest przez zespół Fundacji Wspomagania Wsi