Zamknij ten komunikat

Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.

Doradztwo Filmoteka Fotostory Moja Wieś O tym się mówi Postawy Przegląd prasy Powrót do Strony Głównej Biblioteka Poczta Kontakt Forum Atlas Inicjatyw Metoda e-VITA Szukaj
Dostęp, wiedza, zasoby, wykorzystanie, metoda e-VITA
Serwis dla osób prowadzących działalność gospodarczą
Serwis dla wiejskich organizacji społecznych
Serwis dla przyjaciół zwierząt
Dziedzictwo
Kultura, krajobraz, architektura...

Data utworzenia: 2011-06-03

Zakażenia pneumokokowe

 

Pneumokok (streptococcus pneumoniae) jest bakterią Gram - dodatnią. Istnieje ponad 90 typów, wszystkie mają otoczki zbudowane z polisacharydów, różnią się tylko między sobą budową antygenową. Zakażenia wywołane przez pneumokoki zdarzają się najczęściej u osób ze zmniejszoną odpornością, zwłaszcza u niemowląt i małych dzieci oraz u seniorów.

Nosicielstwo pneumokoków w nosie i gardle występuje u wielu zdrowych dzieci, najczęściej w wieku 2 - 3 lat, uczęszczających do żłobka lub przedszkola, także u osób dorosłych mieszkających w przepełnionych i zadymionych papierosami mieszkaniach. Rozwój i przebieg choroby zależy od zjadliwości bakterii i od braku swoistych przeciwciał u pacjenta. Leczenie nie zawsze jest skuteczne, ponieważ coraz częściej występuje oporność na dostępne antybiotyki.

Pneumokoki są przyczyną przede wszystkim chorób układu oddechowego, ale mogą wywołać zakażenie każdego narządu. Często występująca choroba to ostre zapalenie ucha środkowego. Najwięcej zachorowań jest w wieku od 6 - 18 miesiąca życia, ale zdarzają się również w 3 roku życia i później.

Pneumokoki wywołują również ostre zapalenie zatok obocznych nosa, są także najczęstszą przyczyną bakteryjną zapalenia płuc u dzieci, a także i dorosłych, zwłaszcza osób starszych. Wykazano, że wśród ciężkich postaci zapaleń płuc około 30 - 50% jest wywołanych pneumokokami. Objawy kliniczne, takie jak gorączka, kaszel, przyspieszony oddech, są podobne jak w zapaleniach płuc wywołanych przez inne patogeny i często trudno je odróżnić. Zapalenia płuc pneumokokowe jednak przebiegają ciężej, u części chorych pojawia się płyn w jamie opłucnej, występują również objawy niewydolności oddechowej.

Inwazyjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wywołane przez pneumokoki występuje najczęściej u niemowląt, ale zagraża do 5 roku życia. Przebieg najczęściej jest bardzo ciężki. Pojawia się gorączka, wymioty, uwypuklone, napięte ciemiączko, drażliwość, nadmierna senność, może wystąpić utrata przytomności. Wykonuje się nakłucie lędźwiowe i badanie płynu mózgowo-rdzeniowego, najczęściej udaje się wykryć pneumokoki. Bakterie stwierdza się również często we krwi. Mimo intensywnego leczenia odpowiednimi antybiotykami często występują powikłania, takie jak głuchota, zaburzenia ruchowe i inne. Rzadziej występujące choroby to pneumokokowe, ropne zapalenie stawów, zapalenie kości i szpiku, zapalenie wsierdzia, zapalenie tkanki okołooczodołowej.

Rozpoznanie zakażenia pneumokokowego potwierdza się wykryciem tych bakterii we krwi lub innym płynie ustrojowym.

Stosuje się leczenie antybiotykami, często wysokimi dawkami, co jednak nie zawsze jest skuteczne ze względu na narastającą stale antybiotykooporność.

W tej trudnej sytuacji, postępowaniem z wyboru są szczepienia ochronne. Dla niemowląt i dzieci do lat 5 jest zalecana skoniungowana szczepionka zawierająca 7 serotypów otoczkowych (znajdują się w niej te najczęściej wywołujące inwazyjne choroby). W ostatnich latach zarejestrowano w Europie jeszcze dwie nowe skoniungowane szczepionki 10-walentną i 13-walentną. W Polsce podaje się najczęściej szczepionkę 7-walentną (Prevenar) już od okresu niemowlęcego w 3 dawkach ( 3-4 miesiąc życia, 5-6 mies. życia, 12-13 mies. życia), można stosować ją również w 4 dawkach. Skuteczność szczepionki jest bardzo dobra. Zaszczepienie kilkorga dzieci w grupie, np. żłobkowej zmniejsza nosicielstwo i w związku z tym również liczbę nowych zachorowań. Niestety w Polsce dużą przeszkodą jest wysoki koszt szczepionek, do tej pory refundowane są tylko w grupach wysokiego ryzyka. Dzieci powyżej 5 lat oraz dorośli mogą zaszczepić się przeciwko zakażeniom pneumokokowym poliwalentną szczepionką polisacharydową (Pneumo 23). Chroni ona przed zakażeniem pneumokokowym przez okres 3 lat, potem trzeba szczepienie powtórzyć. Ze względu na dość częste pneumokokowe zapalenia płuc o ciężkim przebiegu u osób powyżej 65 roku życia, szczepienia szczególnie zaleca się seniorom.

 

Dr Irena Dziewońska

wersja do druku


Witryna tworzona i redagowana jest przez zespół Fundacji Wspomagania Wsi