Zamknij ten komunikat

Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.

Doradztwo Filmoteka Fotostory Moja Wieś O tym się mówi Postawy Przegląd prasy Powrót do Strony Głównej Biblioteka Poczta Kontakt Forum Atlas Inicjatyw Metoda e-VITA Szukaj
Dostęp, wiedza, zasoby, wykorzystanie, metoda e-VITA
Serwis dla osób prowadzących działalność gospodarczą
Serwis dla wiejskich organizacji społecznych
Serwis dla przyjaciół zwierząt
Dziedzictwo
Kultura, krajobraz, architektura...

Jaki gospodarz taka jego zagroda i dobrostan zwierząt

 

Najwyższy czas, aby zmienić wizerunek i sposób patrzenia na polską zagrodę. Jak kraj nasz długi i szeroki możemy spotkać przeróżne gospodarstwa. Od bardzo bogatych, zmechanizowanych z pięknymi nowymi budynkami do małych biednych rozpadających się zabudowań. Jednakże nie zawsze zasobność gospodarza idzie w parze z humanitarnym traktowaniem i dobrostanem zwierząt zarówno tych przynoszących wymierne zyski jak i tych wiernie służących jemu w gospodarstwie. Nic bardziej wymownie nie przedstawia nam człowieka jak jego podejście do otaczającej go rzeczywistości i stosunek do mniejszych
i uzależnionych od niego zwierząt. To przecież człowiek tworzy świat wokół siebie, przynajmniej ten najbliższy. Od nas zależy czy będziemy otaczać się pięknem i dobrem, czy nasza zagroda będzie czysta i zadbana, a zwierzęta będą cieszyły się dobrym stanem zdrowia fizycznego i psychicznego, czy się poddamy i pozwolimy, aby brzydota i krzywda nas otoczyły i wplotły się w nasze życie. Tak też wierząc, że mamy coraz więcej, mądrych chcących coś zdziałać, niezależnie od wieku, ludzi na wsi, proponujemy parę tematów, które być może pomogą nam zmienić podejście, oraz natchną pasja tworzenia świetnego wizerunku polskich gospodarzy, aby kojarzył się nam z postępem, ciekawością świata, pięknem przyrody i empatią.

Zacznijmy od tematu ciągle niestety aktualnego- buda dla psa


Cały czas media pokazują nam ohydne i zaniedbane budy ( o ile, w ogóle przypominają budy). Trudno odmówić słuszności komentarzom, jeżeli skazujemy żywe stworzenie
na cierpienia związane z egzystencją w naszym klimacie w takich warunkach.

Jeśli wierny i oddany przyjaciel ma pilnować domu, należy mu się ciepłe i suche schronienie.
Naprawdę nietrudno teraz znaleźć porządne psie mieszkanie - solidne, ciepłe i ładne. Na rynku dostępne są budy jedno lub dwuizbowe, z ociepleniem lub bez, w stylu góralskim, kryte strzechą, papą albo dachówką bitumiczną. Najlepiej ze zdejmowanym dachem, który ułatwia sprzątanie. Nie zawsze musimy i chcemy wydawać na to pieniądze. Większość potrzebnych do wykonania elementów znajdzie się w gospodarstwie, wystarczy chęć, dobry pomysł.

Odpowiednia wielkość

Dobra buda nie może być ani za mała, ani za duża. Powinna umożliwiać zwierzęciu wygodne ułożenie się i zmiany pozycji, a w zimne dni - dać się ogrzać psim ciepłem. Aby to ciepło nie mogło uciekać, wejście do budy jednoizbowej powinno być jak najmniejsze. Na zimę dobrym rozwiązaniem będzie założenie firanek zrobionych np. ze starego koca lub worka jutowego, które ograniczy wymianę ciepłego powietrza na zimne. Możemy też zaprojektować budę dwuizbową składającą się z przedsionka i komory właściwej. Najlepiej, by był on umieszczony pod kątem prostym do głównego pomieszczenia. Wtedy uchroni psa przed podmuchami zimnego powietrza. Duży pies (wysokość w kłębie 50-80 cm) powinien mieć budę o wysokości około 1 m, szeroką na 60-70 cm, a jej długość należy dostosować do długości psa.
Mały pies (wysokość w kłębie do 50cm) może mieć budę mniejszą: wysokość - ok. 60 cm, szerokość - 30-40 cm, długość: ok. 80 cm, .·Jeśli na działce jest kilka psów, warto by każdy miał swoją budę. Wspólną budę mogą mieć dwa psy, które się tolerują, a najlepiej, jeśli wychowały się razem.

Miejsce na budę


Psom - zwłaszcza dużym i młodym - należy zapewnić bardzo dużo ruchu, a więc i sporo miejsca w ogrodzie. Najlepiej, jeśli zwierzęta mają niczym nieograniczony dostęp do każdego zakątka posesji. Niestety, psia swoboda jest zwykle w konflikcie z wypielęgnowanym ogrodem czy koniecznością zostawienia otwartej bramy do gospodarstwa w efekcie, czego pies mógłby uciec. Dlatego też proponujemy wydzielenie specjalnego miejsca – zagrody, w których psy mogą przebywać, i tam właśnie postawienie im budy. Pamiętajmy łańcuch to przeżytek i okrucieństwo. (Więcej na ten temat w kolejnym artykule dotyczącym nowelizacji ustawy o ochronie praw zwierząt).
Jeśli trzymamy psa w zagrodzie, należy go często brać na spacery poza posesją.
Zaspokoimy jego podstawowe potrzeby np. poznawcze, jak również będzie to pożyteczne
dla nas -właścicieli.
Zagroda powinna znajdować się z dala od budynku, najlepiej jeśli przynajmniej jej część styka się z ogrodzeniem działki. Wówczas pies może swobodnie obserwować, co się dzieje na ulicy, po której jeżdżą samochody, chodzą ludzie i biegają inne psy.
Ogrodzenie zagrody powinno być na tyle wysokie, by pies nie mógł przez nie przeskoczyć - zwykle wystarcza 120 cm, choć zależy to od rasy psa. Ogrodzenie powinno też być solidnie zamocowane i zakotwione w podłożu, by pies nie mógł się podkopać. W tym celu najlepiej na słupkach stalowych, zakotwionych w betonowej podmurówce, zamocować stalową siatkę ogrodzeniową. Nawierzchnię zagrody warto wyłożyć brukiem drewnianym, który jest ciepły i twardy, a więc uniemożliwia podkopy.
Trzeba pamiętać, aby buda stanęła w miejscu osłoniętym od wiatru, najlepiej w sąsiedztwie drzew, które latem zapewnią cień. Nie należy natomiast stawiać jej tak, by była zacieniana przez budynek.

Co na dach?

Buda powinna mieć dach o spadku zapewniającym szybkie spłynięcie wody. Powinien on być kryty papą lub dachówką bitumiczną. Dachów psich bud nie należy natomiast kryć blachą, nie zapewnia ona odpowiedniej izolacji termicznej jak również może powodować urazy i skaleczenia u psa. Wnętrze każdej budy trzeba sprzątać, wymieniać słomę i co pewien czas dezynfekować. Najlepiej, więc, jeśli dach jest zdejmowany.

Z czego ściany?

Buda musi być solidna i ciepła, a więc nie może być przewiewna. Na ściany budy najlepiej nadaje się drewno, które warto zaimpregnować i pomalować. Ściany mogą być zbudowane z dwóch warstw desek, między którymi umieszczona jest warstwa ocieplenia np. styropianu (pies nie powinien mieć do niego dostępu, aby nie mógł go zniszczyć).

Co na podłogę?

Podłoga w budzie powinna być wykonana z desek i znajdować się podwyższeniu tak, aby nie dotykała bezpośrednio ziemi. W ten sposób zapewnimy izolację przed wilgocią. Dobrze jest teren wokół niej wysypać drobnym żwirem. Wnętrze budy najlepiej, gdy wyłożymy sianem lub słomą, która jest ciepła i szybko wysycha, a wnoszony przez psa brud opada przez jej źdźbła na dół posłania. Taka wyściółka może jednak przysporzyć problemów, zwłaszcza, jeśli jest pyląca - u wrażliwych (alergicznych) psów może powodować zapalenie spojówek lub podrażnienia dróg oddechowych. Wtedy zostają nam sklepy zoologiczne i dostępne w nich specjalne materace odporne na wilgoć i zabrudzenia.

Podest przed budą

Redukuje ilość brudu wnoszonego przez psa do budy, a w upalne dni może służyć, jako legowisko. Podest nie powinien być zanadto wyniesiony nad terenem, zwłaszcza, jeśli prowadzi do budy małego lub starszego psa: nie może być trudną do pokonania przeszkodą, lecz ma służyć psiej wygodzie.

Kojec dla psa

Kojec umożliwia chwilową izolację psa od otoczenia. Zazwyczaj składa się z dwóch części – legowiskowej(budy) oraz z małego wybiegu. Zamontowane na obrotowych drzwiczkach miski, pozwalają nam na łatwe podanie jedzenia czy wody. Mając tak zaprojektowane i wykonane miejsce dla naszego przyjaciela-stróża nikt nam nie zarzuci zacofania, braku pomysłowości, a co najważniejsze braku serca.

 

 Anna Zielińska
Opracowano na podstawie: 
www.e-ogrody.pl

 

wersja do druku


Witryna tworzona i redagowana jest przez zespół Fundacji Wspomagania Wsi